JPEG i JPG to dokładnie ten sam format pliku. Różnią się wyłącznie rozszerzeniem nazwy. Nie ma między nimi różnicy w jakości obrazu, sposobie kompresji ani funkcjonalności, dlatego pliki .jpg i .jpeg możesz stosować zamiennie.
Skąd wzięły się dwie nazwy?
Skrót JPEG pochodzi od nazwy Joint Photographic Experts Group, czyli grupy, która opracowała ten standard grafiki rastrowej. Rozszerzenie .jpg powstało z powodów historycznych.
Wczesne systemy MS-DOS i Windows stosowały regułę 8.3. Nazwa pliku mogła mieć maksymalnie osiem znaków, a jej rozszerzenie tylko trzy. Pełne „.jpeg” nie mieściło się w tym ograniczeniu, więc skrócono je do „.jpg”.
Systemy takie jak macOS i Linux nie były związane tym limitem, dlatego nadal używały pełnej wersji „.jpeg”. Z czasem oba zapisy utrwaliły się w programach i urządzeniach. Współczesne systemy operacyjne rozpoznają je tak samo.
Jakie cechy ma format JPEG/JPG?
Niezależnie od wybranego rozszerzenia plik ma te same właściwości:
- Kompresja stratna – zmniejsza rozmiar pliku kosztem części danych obrazu.
- Brak przezroczystości – format nie obsługuje kanału alfa.
- Zastosowanie w fotografii – dobrze radzi sobie ze zdjęciami i obrazami zawierającymi wiele kolorów oraz płynne przejścia tonalne.
- Wysoka kompatybilność – pliki są obsługiwane przez niemal wszystkie aparaty, telefony, przeglądarki i programy graficzne.
